کليه حقوق نوشته های اين وبلاگ و وبلاگهای مرتبط با آن منجمله وبلاگ http://adasiha.blogspot.com/ در انحصار نگارندگان است و هرگونه نقل و اقتباس و کپی برداری بدون ذکر نام نگارنده به منزله ناديده گرفتن حقوق مولفين و قابل پيگرد می باشد.

سه‌شنبه، دی ۱۶، ۱۳۸۲


سايت چشمها آماده همکاری با شما در زمينه معرفی سايتهای فارسی در مورد چشم است

یکشنبه، دی ۱۴، ۱۳۸۲

داروهای ضد التهابی غير استروئيدی محلول در آب با کاهش جرم گيری لنز، باعث کاهش احتمال چسبندگی باکتريها به لنز می شود
دراين تحقيق ...

چسبيدن پروتئين اشک به لنز باعث افزايش احتمال چسبندگی باکتريها به لنز می شود.ليزوزيم عمده ترين پروتئين رسوبی است. اصولاً داروهای ضد التهابی غير استروئيدی (NSAID) مانع از تجمع پروتئين می شوند. اثر NSAID محلول در آب روی مهار چسبندگی باکتريها به شرح زير خواهد بود:
S. Aureus > S. Epidermidis > P. Aeroginosa
نکته جالب توجه اينکه لنزهايی که از قبل از مصرف تحت تاثير NSAID قرار داده شده باشند، مقاومت بيشتری در برابر چسبندگی باکتری نشان می دهند
Inhibition of bacterial adherence to a high-water-content polymer by a water-soluble, nonsteroidal, anti-inflammatory drug. Arciola CR, Montanaro L, Caramazza R, Sassoli V, Cavedagna D. J Biomed Mater Res. 1998 Oct;42(1):1-5.


رسوب کردن ليزوزيم روی لنز باعث مهار شدن فعاليت الاستاز می شود
دراين تحقيق ...

رفتار S. Aureus که يکی از متداولترين عوامل عفونت چشمی است، مورد بررسی قرار گرفت. چسبندگی اين باکتری در حضور ليزوزيم افزايش می يابد، اگر چه ليزوزيم باعث تغيير سطح ترشح آلفابتاتوکسين ها نشده بود ولی حضور ليزوزيم، فعاليت الاستاز را مهار کرده بود. رسوب ليزوزيم روی کنتاکت لنز، مشوق چسبيدن S. Aureus به لنز است.

Effect of lysozyme on adhesion and toxin release by Staphylococcus aureus. Thakur A, Chauhan A, Willcox MD.
Cornea and Contact Lens Research Unit, Cooperative Research Centre for Eye Research and Technology, University of New South Wales, Sydney, Australia. a.thakur@cclru.unsw.edu.au Aust N Z J Ophthalmol. 1999 Jun-Aug;27(3-4):224-7.

شنبه، دی ۱۳، ۱۳۸۲

رسوبات پروتئينی و ليپيدی روی لنزهای نرم، اثر مهارکنندگی متقابل بر يکديگر دارند
در اين تحقيق ...

معلوم شد که در لنزهای FDA IV (پرآب و يونی)، رسوبات پروتئينی باعث هيدروفوب شدن سطح لنز و افزايش استعداد چسبندگی ليپيدها می شوند. افزايش رسوبات ليپيدی، سطح لنز را بازهم هيدروفوب تر می کند و افزايش رسوبات پروتئينی را مهار می کند. در لنزهای FDA II (کم آب وغير يونی)، پروتئينهای دارای بار مثبت،وارد رقابت با ليپيدهای دو قطبی چسبيده به لنز می شوند و جايگزين برخی از آنها می گردد. بدينترتيب، اثرگذاری پروتئينها و چربی ها بر يکديگر، احتمالاً باعث کاهش شانس چسبيدن آلوده کننده ها به لنز می شوند.
Protein-lipid interaction on the surface of a hydrophilic contact lens in vitro. Bontempo AR, Rapp J. Department of Biological Sciences, State University of New York, College of Optometry 10010, USA. Curr Eye Res. 1997 Aug;16(8):776-81.


معيارهای شناسايی لنزهای کهنه
در اين تحقيق ...

در شرايط آزمايشگاهی بهترين معيارها برای کهنه بودن لنز بدست آمدند که عبارتند از شدت هيروفوب بودن لنز، ناصاف شدن سطح لنز، وجود مواد نيتروژندار، وجود ليپوکالين. در مجموع، اين تحقيق نشان می دهد که بدنبال مصرف کردن لنز و خصوصاً دير تعويض کردن آن، ويژگيهای فيزيکوشيميايی لنز تغيير می کند و از حالت طبيعی خارج می شوند.

Influence of wear and overwear on surface properties of etafilcon A contact lenses and adhesion of Pseudomonas aeruginosa. Bruinsma GM, Rustema-Abbing M, de Vries J, Stegenga B, van der Mei HC, van der Linden ML, Hooymans JM, Busscher HJ. Department of Biomedical Engineering, University of Groningen, Groningen, The Netherlands. Departments of Oral and Maxillofacial Surgery, Ophthalmology, and. Oculenti, Contact Lens Department, University Hospital, Groningen, The Netherlands. Invest Ophthalmol Vis Sci. 2002 Dec;43(12):3646-53.